Afspraak maken
Overzicht
Hulp nodig?
Heb je een vraag?
Klik hier
Hulp nodig?
Sluit

    Vorige stap

    Dank voor uw vraag!

    We nemen binnen 1 werkdag contact met je op.

    Sluit
    Vorige pagina
    Blogs Femke

    Blogs Femke

    Ik ben Femke van Kampen, 43 jaar oud en moeder van 3 dochters. De oudste 2 zijn 10 jaar (tweeling) en de jongste is 8. Ik werk sinds 3 jaar bij JGZ Kennemerland als Thuisbegeleider (TB). Mijn vakgebied is pedagogiek en ik heb mij gespecialiseerd in opvoedingsondersteuning, Autisme Spectrum Stoornissen en de ontwikkelingspsychologie van jonge kinderen. Ik werk al ruim 30 jaar met kinderen. Van grote zus, naar oppas, kinderopvang, kraamzorg, gespecialiseerde dagopvang, gezinsbegeleiding bij kinderen en/of ouders met een beperking, tot nu in deze geweldig, leuke functie bij JGZ Kennemerland.

    Graag wil ik meer inzicht geven in wat ik als thuisbegeleider zoal kan betekenen voor gezinnen die het consultatiebureau (CB) bezoeken. Om hier een beter beeld van te geven, deel ik maandelijks graag met jullie wat ik tegenkom in mijn werk.

    Blog 1: slaapproblemen
    Van één van onze verpleegkundige krijg ik de vraag om contact op te nemen met een nieuw gezin. Tijdens een gesprek op het consultatiebureau gaf de moeder aan dat het niet lekker met haar gaat en dat ze eigenlijk overbelast is. Ze heeft een zoontje van 2,5 jaar oud en het lukken haar en haar man niet om hem in zijn eigen bedje te laten slapen. Er is al van alles geprobeerd; beeldcoaching, Stevig Ouderschap en er zijn ook al meerdere gesprekken geweest met jeugdverpleegkundigen van het consultatiebureau. Alle tips lijken niet te werken, of maar tijdelijk. Ik bel de moeder op om kennis te maken en maak gelijk een afspraak met haar voor een huisbezoek. Als ik bij hen thuis ben, bespreken we vervolgens rustig met z’n drieën hoe de situatie tot stand is gekomen, waar ze tegenaanlopen en wat er al is geprobeerd.

    Na een paar bezoeken ontstond er een vertrouwensband met moeder. Ze vertelde mij over haar achtergrond en over haar eigen opvoeding en jeugd. Daaruit kon ik afleiden dat de hechting die zij had met haar ouders een rol speelde in het kunnen ‘loslaten’ van haar eigen kind. Na een paar bezoeken en gesprekken lukte het de ouders om een nieuwe structuur te vinden die voor hen werkte. In kleine stapjes werd het bed een fijne plek voor hun zoontje en konden ze hem rustig in zijn eigen bed leggen om te slapen.

    Dit is slechts 1 voorbeeld hoe de thuisbegeleiding ouders kan helpen als het niet helemaal lekker loopt thuis en er vragen zijn. Door te luisteren, de tijd te nemen en ouders bewust te maken dat opvoeding gewoon niet altijd makkelijk is en je je zorgen mag delen, kunnen wij helpen deze lichter te maken.

    Lezen jullie vaker met me mee?

    Groetjes, Femke

    Vorige pagina